Welterusten Meneer de President
From Wikipedia, the free encyclopedia
'Welterusten, Meneer de President is a Dylanesque song from 1966, sung by Boudewijn de Groot. Like most of his other songs, this one was written by songwriter Lennaert Nijgh. The music was composed by Boudewijn de Groot himself. The song is a protest against the war in Vietnam, and made De Groot a name as a protest singer.
The song consists of six parts and is drenched in sarcasm.
[edit] English lyrics
Mister President, good night.
Sleep tight in your beautiful white house.
Don't think too much about all those distant shores where your boys are, lonely, far from home.
Don't think of those forty-six dead, that recent mistake with that air raid
And forget the fourth of those Ten Commandments, which you as a good Christian surely know.
Do not think of all those young front soldiers dying alone in the distant tropical night.
Let those pale pacifists talk, Mr President, sleep tight.
Dream about victory and triumph, dream about your beautiful ideal of peace
which has never before been obtained by bloody murder, dream you will succeed this time.
Don't think about all those people who perish, how many women, how many children have been killed.
Dream the odds are you're going to win and don't believe a word from the opposition
Far from here bayonets with bloody hilts keep guard at your command
for the glory and the honour of the free west.
Mr. President, sleep tight.
Don't be frightened when in your dreams
you'll see those innocent victims who have perished in the faraway fighting
asking you how long this must go on.
I'm sure that by this time you know that there are people who are sick and tired of violence
Who won't forget the misery and bloodshed and to whom a human life still counts.
Don't dream too much about all those dead people, dream about victory and about the power you'll achieve
Don't think about all those crying out for peace.
Mr. President, sleep tight.
[edit] Original Dutch lyrics
Mijnheer de president, welterusten.
Slaap maar lekker in je mooie witte huis.
Denk maar niet te veel aan al die verre kusten
waar uw jongens zitten, eenzaam, ver van thuis.
Denk vooral niet aan die zesenveertig doden,
die vergissing laatst met dat bombardement.
En vergeet het vierde van die tien geboden
die u als goed Christen zeker kent.
Denk maar niet aan al die jonge frontsoldaten
eenzaam stervend in de verre tropennacht.
Laat die bleke pacifistenkliek maar praten,
mijnheer de president, slaap zacht.
Droom maar van de overwinning en de zege,
droom maar van uw mooie vredesideaal
dat nog nooit door bloedig moorden is verkregen,
droom maar dat het u wel lukken zal dit maal.
Denk maar niet aan al die mensen die verrekken,
hoeveel vrouwen, hoeveel kinderen zijn vermoord.
Droom maar dat u aan het langste eind zult trekken
en geloof van al die tegenstand geen woord.
Bajonetten met bloedige gevesten
houden ver van hier op uw bevel de wacht
voor de glorie en de eer van het vrije westen.
Mijnheer de president, slaap zacht.
Schrik maar niet te erg wanneer u in uw dromen
al die schuldeloze slachtoffers ziet staan
die daarginds bij het gevecht zijn omgekomen
en u vragen hoe lang dit nog zo moet gaan.
En u zult toch ook zo langzaamaan wel weten
dat er mensen zijn die ziek zijn van geweld,
die het bloed en de ellende niet vergeten
en voor wie nog steeds een mensenleven telt.
Droom maar niet te veel van al die dode mensen,
droom maar fijn van overwinning en van macht.
Denk maar niet aan al die vredeswensen.
Mijnheer de president, slaap zacht.
